Ένα ποίημα του Ναζίμ Χικμέτ για τον Μανώλη Γλέζο

Τελικά ο κλήρος έπεσε στην αφεντιά μου κι έτσι τη μετάφραση του ποιήματος ανέλαβα εγώ. Το ποίημα αυτό του Ναζίμ, άγνωστο στο ευρύ κοινό, πρέπει να γράφτηκε τότε που ο Γλέζος καταδικάστηκε σε θάνατο και όπως μαθαίνω το πρωτότυπο ήταν στα ρώσικα. Εγώ το απέδωσα στα ελληνικά από μετάφραση στα τούρκικα, δηλαδή το δικό μου είναι μετάφραση της μετάφρασης.
 
Ιμπράμ Ονσούνογλου


ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΕΡΩΤΕΣ
 
Εκείνος αγάπησε τη φωτεινή σαν τον Απρίλη Ελληνική Θάλασσα,
αγάπησε ζεστές και κρύες όλες
τις θάλασσες του κόσμου.
Αγάπησε τις γιγάντιες σαν το Θεό ελιές,
αγάπησε νέες και γέρικες
όλες τις ελιές της γης.
Εκείνος αγάπησε
την ελληνική γλώσσα που μιλιέται σαν τραγούδι από χορωδία,
και όλες τις γλώσσες της γης,
και τα χέρια των Ελλήνων ψαράδων,
και όλα τα τίμια σοφά χέρια,
αγάπησε τη ζωή
σαν τον άνεμο που σκορπά τα σύννεφα…

Εκείνος ήταν άνθρωπος για μεγάλους έρωτες,
γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο θέλουν να τον σκοτώσουν,
μπροστά σ’ ένα τοίχο
στο σκοτάδι της χαραυγής
όπως σκότωσαν τον αδελφό του
εκείνον τον άνθρωπο με το άσπρο γαρύφαλλο.
Άνθρωποι,
είναι δυνατόν να τά’ χουμε κάνει όλα,
για σκεφτείτε, όλα;
Άνθρωποι,
υπάρχει ακόμα χρόνος για να τον σώσουμε από τις σφαίρες.
 
Άνθρωποι,
δεν έχει εξαντληθεί ακόμα η δύναμή μας.
Δεν πρέπει να μαρτυρήσει
στο φως των προβολέων,
μες τα αίματα,
πεσμένος στο χώμα ο Μανώλης…
 
Ναζίμ Χικμέτ

(Δημοσιεύτηκε στο www.tiken.net)

About the author